Friday, 17 May 2019

രണ്ടു പോലീസ് കഥകൾ

 വായനാനുഭവം

(കെപി രാമനുണ്ണിയുടെ മുഖലക്ഷണവും, ടിവി കൊച്ചുബാവയുടെ ഭാവിയിലെ പോലീസുകാരനും എന്നീ പൊലീസ് വിഷയമായ  കഥകളുടെ വായനാനുഭവം) 


മലയാള ചെറുകഥാ ലോകത്ത് തങ്ങളുടേതായ ഇടം സൃഷ്ടിച്ച എഴുത്തുകാരാണ് കെപി രാമനുണ്ണിയും,  അകാലത്തിൽ നമ്മെ വിട്ടുപോയ ടിവി കൊച്ചുബാവയും. വളരെ വ്യത്യസ്തമായ രചനാ ശൈലികളാണ് രണ്ടുപേരുടെയും കഥകളെ പ്രസക്തമാക്കുന്നത്. ടിവി കൊച്ചുബാവയുടെ 'ഭാവിയിലെ പോലീസുകാരൻ' കെപി രാമനുണ്ണിയുടെ 'മുഖലക്ഷണം' എന്നീ രണ്ടു കഥകളിലൂടെ ഒരു യാത്ര. രണ്ടു കഥകളിലും പോലീസുകാരാണ് കഥാപാത്രം എങ്കിലും തീർത്തും വ്യത്യസ്ഥമായ കഥകളാണ് രണ്ടും. 

മുഖം മനുഷ്യന്റെ കണ്ണാടിയാണ് എന്ന പഴഞ്ചൊല്ല് പറയാത്ത മലയാളികൾ ഉണ്ടാകില്ല. മുഖം നോക്കി ലക്ഷണം പറയുന്ന വിദ്യയെ സത്യമെന്നു കരുതി കൂടെ  കൊണ്ടുനടക്കുന്നവർ കൂടിയാണല്ലോ മലയാളികൾ. ഈ വിചാരങ്ങൾക്കിടയിലാണ് കെപി രാമനുണ്ണിയുടെ മുഖലക്ഷണം എന്ന കഥയുടെ പ്രസക്തി.  നിഷ്കളങ്കത  അടങ്ങിയ സുന്ദരമായ മുഖം ഒരു ഐപിഎസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന് ചേരില്ല, പോലീസ് കാർക്കശ്യം ആ മുഖത്ത് പറ്റിച്ചു വെച്ചാലെ പൊലീസാകൂ എന്ന തെറ്റിദ്ധാരണയെയാണ് കഥയിൽ ചൂണ്ടികാണിക്കുന്നത്.  കയ്പ്പും നീരും നിറഞ്ഞ ജീവിത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ കഥയായി മുഖലക്ഷണം മാറുന്നത് നമുക്ക് കാണാം. 6 എപ്പിസോഡായി ജീവിത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്ന മാധവവർമ്മയുടെ പോലീസ് ജീവിതം.  ശസ്ത്രക്രിയക്ക് ടേബിളിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ആണ് ഈ തിരിഞ്ഞു നോട്ടം. ഭീതിയോടെയാണു ജീവിത ത്തെ നേരിടുന്നത്‌. മുഖത്ത് ജന്മനാൽ എഴുതിച്ചേർക്കപ്പെട്ട യാഥാർഥ്യം ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു എന്നു ഇക്കാര്യം തുറന്നു പറയുന്നു.  ഉത്കണ്ഠകളായി വളരുകയും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതും എങ്ങനെയെന്നു ഭ്രമാത്മകമായി എഴുതപ്പെട്ട കഥ. 
ലളിതമായ ആഖ്യാനരീതിയിൽ സങ്കീർണ്ണതകൾ നിറഞ്ഞ മാനസികാവസ്ഥകളെ ആവിഷ്കരിക്കാൻ ഈ കഥക്കാവുന്നുണ്ട്. ഉദ്യോഗസ്ഥൻ എന്ന നിലയിൽ മാധവ വർമ്മയുടെ ബുദ്ധിശക്തിയിലോ, കഴിവിലോ, പ്രവർത്തന ശേഷിയിലോ ഇച്ഛാശക്തിയിലോ ആർക്കും ലവലേശം സംശയം ഇല്ല. പിന്നെ അയാളെ നേരിടുന്ന പ്രശ്നമെന്താണ്? അതയാളുടെ സുന്ദരമായ ആ മുഖമാണ്.  
"വലതു കവിളിന്റെ പള്ളയിൽ കഠിനമായൊരു വെട്ട് - സ്ഥയിയായൊരു അതൃപ്തിയും രോഷവും  എപ്പോഴും അവിടെ തളംകെട്ടി നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. ചുണ്ടിന്റെ ഓരത്ത് ചെങ്കുത്തായ ഇടിച്ചിറക്കം - എത്ര ചിരിച്ചാലും പുറത്തു വരാത്ത സൗഹൃദം. അവിടെ ചാടി ആത്മഹത്യചെയ്യുന്നു. തെക്കു വടക്കായി ദിശ തിരഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണമണികൾ - കൊങ്കണ്ണിന്റെ ആ ദുർഘടവീഥി കളിലൂടെ ആർക്കും ഇപ്പോൾ മാധവവർമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ സാധ്യമല്ല" 
ഭീതി നിറഞ്ഞ ഒരു  തിരിഞ്ഞുനോട്ടമോ, ഉത്കണ്ഠയോ  ഈ കഥയിൽ  നിഴലിക്കുന്നത് കാണാം. സത്യമേത് മിഥ്യയേത് എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുമോ?  

മുഖ സൗന്ദര്യം ഇത്രകണ്ട് പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുമോ? ശസ്ത്രക്രിയ ടേബിളിൽ സുന്ദരമായ മുഖത്തേക്ക് കാർക്കശ്യം തുന്നിച്ചേർക്കാൻ കിടക്കുമ്പോൾ അയാളിൽ പിടഞ്ഞത് ഈ ചോദ്യം ആകുമോ? സുന്ദരമായ ഒരു മുഖം ജോലിക്കും പുരുഷത്വത്തിനും ഒക്കെ തടസ്സമായി വരികയെന്നതിനെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ വേണ്ടപ്പെട്ടവരെല്ലാം ഒരുപോലെ പറയുന്നു.  ഈ മുഖത്തു നിന്നും സൗന്ദര്യത്തെ ചുരണ്ടിയെടുത്ത് തന്നിലേക്ക് ഗൗരവം ഒട്ടിക്കുക. ചുറ്റുമുള്ള മുനവെച്ച നോട്ടങ്ങളെ കൂർത്ത നോട്ടത്തിൽ തളയ്ക്കുക. കുറ്റവാളികളിൽ ഭീതി പടർത്തുന്ന കണ്ണും ചുണ്ടും കാർക്കശ്യം കോറിയ കവിളും കൊണ്ടു ആദ്യ കാഴ്ചയിൽ തന്നെ പേടിപ്പിക്കുക. മാധവർമ്മയുടെ കുട്ടിക്കാലത്തും കൗമാരത്തിലും വീട്ടിൽ ജോലിക്കുണ്ടായിരുന്ന തന്നെക്കാൾ 6 വയസ്സു കൂടുതൽ ഉള്ള ശകുന്തളക്ക് മാത്രമാണ് മാധവ വർമ്മയിൽ വന്ന മാറ്റം ഉള്കൊള്ളാനാണ് കഴിയാതെ പോയത്. അവർ നിഷ്കളങ്കമായി തന്നെ കഥയിൽ അതു ചോദിക്കുന്നുമുണ്ട്. മുഖത്തു വരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ജീവിതത്തിന്റെ മാറ്റം വളരെ ഭംഗിയായി രാമനുണ്ണിക്ക് പറയാനായി.

 മുഖ ലക്ഷണത്തിൽ നിന്നും തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായ കഥയാണ് ടിവി കൊച്ചുബാവയുടെ 'ഭാവിയിലെ പോലീസുകാരൻ'. രാമമൂർത്തി എന്ന പോലീസുകാരന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിഴലിച്ചു നിന്ന പോലീസുജീവിതത്തിനപ്പുറം ഒരു ജീവിതത്തെയാണ് പറയുന്നത്. രാമമൂർത്തി ഒരു പോലീസുകാരൻ ആകേണ്ട ആളല്ല എന്നിട്ടും ഞാനൊരു പോലീസ് ആയി എന്ന് രാമമൂർത്തി തന്നെ പറയുന്നു. ടെലിവിഷൻ അഭിമുഖത്തിൽ രാമമൂർത്തിക്ക് വെളിച്ചം ഇഷ്ടമേ അല്ല ഇരുട്ടത്തിരുന്നു  അവ്യക്ത ചിത്രങ്ങൾ നൽകി അഭിമുഖം കൊടുത്തു. 
"ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്യട്ടെ സാർ? ടെലിവിഷൻകാരൻ രാമമൂർത്തിയോട് ചോദിക്കുന്നു. ഇല്ലേൽ സാറിന്റെ മുഖം പ്രേക്ഷകർ തിരിച്ചറിയില്ല. 
തിരിച്ചറിയേണ്ട. രാമമൂർത്തി ഇരുട്ടിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി തല കുനിക്കുന്നു. പോലീസുകാരന്റെ മുഖമല്ല പ്രേക്ഷകർക്ക് വേണ്ടത്. രാമമൂർത്തി പറയുന്നു ഞങ്ങളുടെ മുറിയിൽ വെളിച്ചത്തിനല്ല സ്ഥാനം" രാമമൂർത്തിയുടെ ആത്മ സംഘർഷവും ആത് നിന്ദയും എല്ലാ അടങ്ങിയ ആത്മഭാഷണം ആണ് ഈ കഥ. സ്വതം മകനെ ഹിന്ദി പഠിക്കാത്തതിന്റെ പേരിൽ തനി പോലീസായി മർദ്ദിക്കുന്ന ചിത്രം കഥയിൽ വരച്ചു കാട്ടുന്നു. ഇരയെ ഹെഡി തടകുന്ന തന്റെ മാനസികാവസ്ഥയെ പാട്ടി ഭാര്യ സാവിത്രിയുടെ മടിയിൽ തലവെച്ചു വിലപിക്കുന്നുണ്ട് രാമമൂർത്തി ജോണ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ ഇടിച്ചു കൊല്ലുന്ന ക്രൂരതയിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നു... വില്ലനായ ഒരു പോലീസുകാരനെയാണ് കൊച്ചുബാവ കഥയിൽ രാമമൂർത്തിയായി വരച്ചു വെക്കുന്നത്. അവസാനം ഒരു കൊച്ചുബാവ ശൈലിയിൽ തന്നെ കഥ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. "ഈ കഥ തികച്ചും സാങ്കല്പികമാണ്. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരും മരിച്ചവരുംമില്ലാത്ത ഇക്കഥ റിട്ടയറായ ഒരു രാമമൂർത്തിയുടെ ഭ്രമകല്പനകളാണ്. ഇതിന്റെ  പൂർണ്ണ ഉത്തരവാദിത്വം രാമമൂർത്തിക്കാണെന്ന് വിനയപൂർവ്വം കഥാകൃത്ത്. ഒപ്പ്"  
രണ്ടു കഥകളും പോലീസ് ജീവിതത്തിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നു. ആരും അധികം സ്പർശിക്കാതെ പോയ ഇടങ്ങളിലൂടെ അവരവരുടേതായ ശൈലിയിൽ വരച്ചിടുന്ന ചിത്രങ്ങളാണ് ഈ കഥകൾ.
--------------------------------------------------------

കഥകളുമായി ഒരേകാകിയുടെ അലച്ചിൽ

വായനാനുഭവം


(സുറാബിന്റെ *ഒരിടത്ത് ഒരു മരമുണ്ട്* എന്ന കഥാ സമാഹാരത്തിന്റെ വായനാനുഭവം)

കഥക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അശാന്തമായ അലച്ചിലിൽ പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ ഉപ്പ് കാറ്റേറ്റ് തീവ്രമായ അനുഭവതലത്തെ തനിക്കുമാത്രമായി വരച്ചിടാവുന്ന ഒരു രചനാ പാടവം നേടിയെടുത്ത എഴുത്തുകാരനാണ് സുറാബ്. കഥകളിലൊക്കെ ഒരേകാകിയുടെ ഹൃദയം സ്പന്ദിക്കുന്നത് കാണാം. സുറാബിന്റെ കഥകളെ പറ്റി സിവി ബാലകൃഷ്ണൻ പറയുന്നു *"എഴുത്തുകാരുടെ മാർഗ്ഗങ്ങൾ, ജീവിതംപോലെതന്നെ, പരസ്പരഭിന്നവും വിചിത്രവുമത്രെ. സ്വന്തം സാഹചര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് സുറാബ് വ്യഥാഭരിതമായ ചില വാക്കുകൾ ഇവിടെ കുറിച്ചിടുന്നുണ്ട്. പഴയ കളിവഞ്ചിയുടെയും മൈലാഞ്ചിചോപ്പിന്റെയും കുപ്പിവളകളുടെയും ഓർമകൾ നെഞ്ചിലേറ്റിയുള്ള അശാന്തമായ അലച്ചിലുകൾക്കിടയിൽ സാന്ത്വനമായിത്തീരുന്നത് പറയാത്ത കഥകളായിരിക്കണം. അവ പറഞ്ഞുകേൾപ്പിക്കുമ്പോൾ സുറാബ് സാധിക്കുന്നത്  ഉള്ളിലെ തീവ്രമായ ഗൃഹാതുരത്വം പങ്കിടുകയാണ്. പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ ഊഷരതയെ, അതുളവാക്കുന്ന അസംതൃപ്തികളെ അങ്ങനെ അതിജീവിക്കാമെന്നു സുറാബ് കരുതുന്നു. ഒരു ഏകാകിയുടെ ഹൃദയം ഈ  കഥകളിലൊക്കെയും സ്പന്ദിക്കുന്നുണ്ട്"* കുഞ്ഞു കഥകളിലൂടെ വിശാലമായ ഒരിടം വായനക്കാരന് മുന്നിൽ തുറന്നു വെക്കാൻ ഈ കഥകൾക്കാവുന്നുണ്ട്.

 *ബിയ്യാത്തുവിന്റെ പരാതികൾ* എന്ന കഥയിലെ ബിയ്യാത്തു നമ്മെ സങ്കടപെടുത്തുന്നത് കൈവിട്ടുപോയ ജീവവിതത്തിന്റെ പുകച്ചിലായാണ്, എന്നാൽ കഥ വളരെ ലളിതമായി പറയുന്ന ആഴമേറിയ ചില അർത്ഥങ്ങൾ കൂടി അതിലടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഖബറുവെട്ടുകാരൻ മമ്മത്മാർ  നമുക്കിടയിൽ തന്നെ ധാരാളം ഉണ്ട്. ഇരുട്ടിൽ കരഞ്ഞു തീർക്കുന്ന ബിയ്യാത്തുമാരും. ചിലർ സ്വയം ഒരു തീവണ്ടിയുടെ കനിവിലേക്ക് ആരും കാണാതെ ഇഴഞ്ഞു പോകുന്നു. പിന്നെയവർ പനിനീർ ചെടിയായി കിളിർക്കുന്നു. 

*കുമാരസംഭവം* എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മളിലേക്ക് സ്വാഭാവികമായും വരുന്ന ഒന്നല്ല ഈ കഥ. കറുത്ത ഹാസ്യത്തിന്റെ മേമ്പൊടി ചേരുന്ന ഒരു കുഞ്ഞുകഥ. കഥയുടെ അവസാനം കൂട്ടിച്ചേർത്ത വരികൾ അതിനെ സാധൂകരിക്കുന്നു. 
*"സംവാദം: ചക്ക, മാങ്ങ പോലെ വാഴക്കുലകളും സാഹിത്യത്തിൽ വ്യാപകമായി അപഹരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്"*  വാഴക്കുലമോഷണത്തിലൂടെ കഥ പറയുന്നതും അതൊക്കെ തന്നെ.

 രണ്ടു കാലങ്ങളുടെ വ്യത്യാസങ്ങൾ ജീവിതങ്ങളുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥയുമൊക്കെ ഒരു വീടുപണിയുടെ ടെണ്ടറിലൂടെ പറയുന്ന കഥയാണ് *ടെണ്ടർ*  കുഞ്ഞമ്പു മെയ്‌സിരിയുടെ പഴയ കാലം അല്ല ഇന്ന് ആധുനിക വിദ്യ കയ്യാളുന്ന ചെറുപ്പക്കാരുടെ കാലമാണ്. അതിലെ കറുപ്പും വെളുപ്പും കഥയിൽ കാണാം. *"ആഘോഷത്തിമിർപ്പിൽ കുഞ്ഞമ്പുമെയ്സിരിയെ എല്ലാവരും മറന്നു. അയാളൊരു പഴഞ്ചനാണ്.  മാറ്റി പണിയാൻ കഴിയാത്ത മുൻവശത്തെ തൂണാണ്"* കഥ ഇങ്ങനെ അവസാനിക്കുമ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തം.

*ആവിഷ്‌ക്കാരം* എന്ന കുഞ്ഞുകഥ എഴുതുലോകത്തെ വഴിവിട്ട പ്രവണതകളെ വിമർശനത്തിലൂടെ കാണുന്ന കഥയാണ്.

 *ശിവരാമന്റെ എഴുതുന്നു* പ്രവാസികൾ നേരിട്ട അവസ്ഥയാണ്. നീണ്ട കാലത്തെ രസകരമായി കത്തുകളിലൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.

 *പുക* എന്ന കുഞ്ഞുകഥ കാലങ്ങൾ കുഴിച്ചുമൂടുന്ന ഓർമ്മകളെ വരച്ചു വെക്കുന്ന ഒന്നാണ്.
 ഈ പുസ്തകത്തിലെ മികച്ച കഥകളിലൊന്നാണ് *കാഴ്ച* 

*പാത്തുമ്മയും ഒരു ആടായിരുന്നു*  എന്ന കഥയിൽ പറയുന്ന പ്രതീകാത്മകമായ വിവരണങ്ങൾ നമ്മുടെയൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ എത്തിനോക്കി പോയവയായിരിക്കും. കഥയിലെ കുഞ്ഞിപ്പാത്തുമ്മയും മുത്തുക്കോയയും  രണ്ടു മിത്തുകളെന്ന പോലെ കഥയിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. 

*ഒരിടത്ത് ഒരു മരമുണ്ട്* പുസ്തകത്തിന്റെ ശീര്ഷകവും ഇതാണ്. സർവ ലോകരെ അതിസംബോധനം ചെയ്യുന്ന കഥയാണ് ഇത് കാലമോ ദേശമോ മാറിയാലും മാറാത്ത കഥകളുണ്ട്. കഥപറച്ചിൽ തന്നെ ഒരു കഥയാക്കിയുള്ള രീതി കഥയെ കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു. *"മരുഭൂമിയിൽ ഒരിടത്ത് ഒരു മരമുണ്ട്. മഴ നനയാത്ത മരുഭൂമിയിൽ..." അടുത്ത തലമുറയോട് കഥ ഇങ്ങനെതുടങ്ങുമ്പോൾ  മൽസ്യം മോതിരം വിഴുങ്ങുന്ന പോലെ ആ മരം പണ്ടൊരാൾ ഈന്തപ്പഴത്തിന്റെ  കുരു വിഴുങ്ങി ഉണ്ടായതാണെന്നു പറയാൻ മടിയ്ക്കുമോ എന്തോ... അല്ലെങ്കിലും എല്ലാ ചരിത്രത്തിലും പറയാൻ മടിക്കുന്നത് മറച്ചുവയ്ക്കൽ നമ്മുടെ ശീലമാണല്ലോ..."*  കഥയിങ്ങനെ തീരുമ്പോൾ അവസാനിക്കുകയല്ല കഥ തുടങ്ങുകയാണ്. 
ഈ പുസ്തകത്തിൽ  ഇത്തരത്തിൽ കഥക്ക് ശേഷം നമ്മെ നടത്തിക്കുന്ന കഥകൾ ഇനിയും ഉണ്ട്. *അഞ്ച് ആധുനിക വർത്തമാനങ്ങൾ, അലക്ക്, എഴുത്തിന്റെ വഴികൾ..* ഇങ്ങനെ ചെറുതും വലുതുമായ പഴയ കളിവഞ്ചിയുടെയും മൈലാഞ്ചി ചോപ്പിന്റെയും  ഓർമ്മകളെ തഴുകുന്ന കഥകൾ. കഥയിലും നോവലിലും തന്റേതായ ഒരു വഴി വെട്ടിത്തെളിച്ചു സ്വയം ചൂട്ടുകത്തിച്ചു വെളിച്ചം പകർന്നു മരുഭൂമിയിലൂടെ കടന്നുപോയി നാടിന്റെ പച്ചപ്പിൽ തന്റെ സർഗ സപര്യ തുടരുന്ന എഴുത്തുകാരനാണ് സുറാബ്. സുറാബിന്റെ രചനകളെ വേണ്ടവിധത്തിൽ മലയാള സാഹിത്യലോകം തുറന്നു നോക്കിയില്ല എന്നത് ഇതിനോട് ചേർത്തു വായിക്കണം. സുറാബ് കൃതികളുടെ വായന ഇനിയും നടക്കട്ടെ.


കണ്ണാടി മാഗസിൻ  പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു 17 / 5 / 2019 http://kannadimagazine.com/index.php?article=861   

ഗജവീരാ... നിൻ കണ്ണും നിറയുന്നല്ലോ, ആരു കാണാൻ?


വീരന്മാർ കരയാൻ പാടുണ്ടോ അതും പൊതു ഇടങ്ങളിൽ.. എന്നാൽ കണ്ണീർ പൊഴിക്കാത്ത ഏതു ഗജവീരനാണ് നമുക്ക് മുന്നിലൂടെ നെറ്റിപ്പട്ടം കെട്ടി പോയിട്ടുള്ളത്?
"ദ്യോവിനെ വിറപ്പിക്കുമാ വിളി കേട്ടോ മണി-
ക്കോവിലിൽ മയങ്ങുന്ന മാനവരുടെ ദൈവം!
എങ്കിലുമതുചെന്നു മറ്റൊലിക്കൊണ്ടു പുത്ര-
സങ്കടം സഹിയാത്ത സഹ്യന്റെ ഹൃദയത്തിൽ"  
സഹ്യന്റെ മകനിൽ വൈലോപ്പിള്ളി ചോദിക്കുന്നത് നെറ്റിപ്പട്ടം കെട്ടി ചമഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഗജവീനന്മാരെ കാണുമ്പോൾ തോന്നാറുണ്ട്.  
"പതയും നെറ്റിപ്പട്ടപ്പൊന്നരുവികളോലും
പതിനഞ്ചാനക്കരിം പാറകളുടെ മുമ്പിൽ." കാട്ടിൽ വിഹരിക്കേണ്ട പുത്രനെ നാട്ടിൽ ചങ്ങായിട്ടു ദൈവത്തെ ബന്ദിയാക്കും പോലെ ബന്ദിയാക്കി അലങ്കരിച്ചു നിർത്തി കൊല്ലാതെ കൊല്ലുന്നു നമ്മുടെ സ്വാർത്ഥതയും ആഘോഷ മോഹങ്ങളും  
"കണ്ണുകൾ നിണസ്വപ്നം കാൺകയാം, തുമ്പിക്കരം
മണ്ണു തോണ്ടുന്നൂ – പാവം വിറപ്പൂ ശാന്തിക്കാരൻ !"
കണ്ണ് കാണാത്ത ആനപ്രേമം തലയെടുപ്പിൽ ആനന്ദിക്കുമ്പോൾ കാട്ടിൽ ലയിക്കേണ്ട മോഹങ്ങൾ നാട്ടിൽ തായമ്പകയുടെ കൊട്ടിൽ താളങ്ങൾ കണ്ണീരായി ഊർന്നു വീഴുന്നത് കാണുന്നില്ലല്ലോ?  
എന്നും നമ്മുടെ സാംസ്കാരിക മേന്മ പുറത്തു കാട്ടാൻ അവനെ ചമയച്ചു വെയിലിൽ നിര്ത്തണം.. 
മെരുവിൻ മദദ്രവമണമോ? തുമ്പിക്കയ്യാൽ
ചെറുതെന്നലിൽ തപ്പിച്ചെറ്റിട നിന്നാനവൻ.
പാറയിൽ നിന്നും ജലം പോലെ, വിസ്മയമേ, തൻ
വീര്യമൊക്കെയും വാർന്നു പോവതായ് ത്തോന്നീടുന്നു.
കാലിൽ വ്രണം പൂത്ത ചന്തം നോക്കി തായമ്പകയുടെ താളത്തിൽ നമ്മൾ ആവേശത്താൽ ആർപ്പൂ വിളിക്കുമ്പോൾ സഹിക്കവയ്യാതെ അവനൊന്നു ഇളകിആടിയാൽ അവിടെമാകെ കിടിലോൽകിടിലം 
എന്തിതീക്കോലാഹലം? “ആനയോടി!”യെന്നൊരു
വൻ തിരക്ക, ല്ലെമ്പാടും വളരും കൊടുങ്കാറ്റോ?
എല്ലാ കൂരമ്പുകളും പിന്നെയും പേറി കൂച്ചുവിലങ്ങിൽ അവനങ്ങനെ കറുത്ത പാറ മാത്രമായ് ഉറച്ചു പോകുന്നു, മനുഷ്യഹൃദയം ഉറച്ചപോലെ... സഹ്യന്റെ മകൻ കേഴുന്നത് കാണാൻ നമുക്കാകുന്നില്ല.   എന്നാലും നമ്മൾ സംസ്കാരം ഉയർത്തി പിടിക്കുന്നുണ്ട്... 
..........................

കണ്ണാടി മാഗസിൻ ഇത് എഡിറ്റോറിയൽ ആയി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു 

Thursday, 28 March 2019

പൊള്ളുന്ന കഥകളുമായി ഒറ്റക്കങ്ങനെ നടന്നുപോകുന്ന കഥാകാരി

പ്രിയപ്പെട്ട കഥാകാരി... വിടവാങ്ങലിന്റെ പൊള്ളുന്ന വേദന നൽകി അക്ഷരലോകത്തു നിന്നും പറന്നുപോയല്ലോ.... പ്രണാമം

അഷിതയുടെ കഥകളിലൂടെ


വായനക്കാരന് മുഖം നോക്കാനുള്ള കണ്ണാടിയാണ് അഷിതയുടെ കഥകൾ, ഒരു സത്യത്തെ ഇതാണ് സൗമ്യവും ലളിതവുമായി എങ്ങനെ എഴുതുന്നു എന്ന ആശ്ചര്യത്തോടെ വായിക്കാവുന്ന കഥയാണ് അഷിതയുടേത്. താനായി വെട്ടിത്തെളിച്ച എഴുത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ അത്രയൊന്നും ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാക്കാതെ  കഥകളെഴുതി മലയാള കഥയിലെ നിറസാന്നിധ്യമാണ് അഷിത. പൊള്ളുന്ന ജീവിത യാഥാർഥ്യങ്ങളെ കഥകളിൽ നിറച്ചു ഒറ്റങ്ങനെ നടന്നുപോകുന്ന കഥാകാരി.   

*ഒരു സ്ത്രീയും പറയാത്തത്* എന്ന  കഥ സൗമിനി ടീച്ചറുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ ഏതൊരു സ്ത്രീയും  നേരിട്ടേക്കാവുന്ന ഒരു യാഥാർഥ്യത്തെ ലളിതമായി വരച്ചിടുകയാണ് കഥയിൽ. നിരത്തിലൂടെ വരുമ്പോൾ തൊട്ടടുത്ത് മാരുതി കാര് നിർത്തി "കൂടെ വരുന്നോടീ" എന്ന് ചോദിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരുടെ ആഭാസം നിറഞ്ഞ നോട്ടം ടീച്ചറെ ജീവതിത്തിലുടനീളം അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നു, അതിലുമുപരി ടീച്ചറിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആകുലത, ഭയം, സങ്കടം എല്ലാം  കഥയിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുകയാണ്. 
*" ആകെ വിളർത്തു പ്രജ്ഞ നശിച്ചവളെ പോലെ ടീച്ചർ ഒരു മാത്ര നിന്നുപോയി."*
*ആ സ്തബ്ധത ഇപ്പോൾ കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം  പ്രതിച്ഛായയെ സൂക്ഷമായി അവലോകനം ചെയ്യവേ മാനംമുട്ടെ വളരുന്നതായി സൗമിനി ടീച്ചർക്ക് തോന്നി. പതിയിരുന്നു പറന്നുവന്ന്  ആക്രമിക്കുന്ന കാക്കക്കൂട്ടംപോലെ ഒരു നൂറു ചോദ്യങ്ങൾ ടീച്ചറുടെ ഹൃദയത്തെ കൊത്തിവലിക്കുകയാണ്*
*-ഉവ്വോ. തന്നെ കണ്ടാൽ അത്തരത്തിലൊരു പെണ്ണാണെന്ന് തോന്നുമോ? ഈശ്വരാ! ഞാനറിയാതെ തന്റെ നോട്ടത്തിലോ ഭാവത്തിലോ എന്തോ കലരുന്നുണ്ടോ?* 
ഒട്ടുമിക്കവരിലും  ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ കിളിർക്കുന്ന സംശയം ആണിത്. അവർ സ്വന്തം ശരീരത്തെയും ചേഷ്ടകളെയും സശ്രദ്ധം വീക്ഷിക്കും.  നൂറുകണക്കിന് കുട്ടികളെ അക്ഷരങ്ങളുടെ ആദ്യപാഠം പഠിപ്പിച്ച ഒരു ടീച്ചർക്ക് സഹിക്കാനുവുന്നതിലും അപ്പുറമായി തോന്നി ഈ അപമാനം. ഒരു സ്ത്രീ എല്ലായ്പ്പോഴും പറയാനൊരുങ്ങുന്നതും എന്നാൽ വിട്ടുകളയുന്നതനുമായ പറച്ചിൽ ആണ് ഈ കഥ മകൾ കോളേജ് വിട്ടു വരുന്നത് വൈകുന്നത് ഭയത്തോടെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന സൗമിനി ടീച്ചർ നമുക്കിടയിലെ സ്ത്രീകളുടെ പ്രതിനിധിയാണ് 

*അപൂർണ വിരാമങ്ങൾ* എന്ന കഥയിലെ അന്നമ്മയും ഈ സമൂഹത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയാണ് രോഗം ഒരു അവസ്ഥയാണ് എന്നാൽ അത് മനസിലാക്കാതെ സ്വന്തം സുഖത്തിനു ഭംഗം വരും എന്നതികച്ചും സ്വാർത്ഥമായ കാരണത്താൽ രോഗം ആണെന്ന പരിഗണന ലാഭക്കത്തെ സമൂഹം മാറ്റിനിർത്തിയ, ഭ്രാന്താശുപത്രിയുടെ സെല്ലിൽ ജീവിതം ചുരുങ്ങിപോകുന്നവരുടെ പ്രാതിനിത്യമാണ്‌ അന്നമ്മയുടേത്. വളരെ ലളിതവും എന്ന ആഴത്തിലുമുള്ള ജീവിതത്തെയാണ് ഈ കഥയിൽ ഒരുക്കുന്നത്. തെരുവിലേക്ക് ഭ്രാന്താശുപത്രിയിൽ നിന്നും   ഇറക്കിവിടുന്ന അന്നമ്മ പിന്നീട്   അനുസരണയുള്ള കാലുകൾ പോലീസുകാരൻ വിളിക്കുന്ന  ഇടത്തിലേക്ക് അറിയാതെ നീങ്ങുന്നതായി കാണാം.
മികച്ച കഥകളിൽ ഒന്നാണിത്. 

"*ഈ ലോകത്തിൽ എന്നോട് ഏറ്റവുമധികം നുണ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് എന്റെ അമ്മയാണ്. ഇളകാതെ കത്തിനിൽക്കുന്ന  തീനാളം പോലെ ഈ അറിവ് എന്റെ നെഞ്ചകം പൊള്ളിക്കുന്നു"* ഇങ്ങനെയാണ് *അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞ നുണകൾ* എന്ന കഥ തുടങ്ങുന്നത്. കഥയിലെ 'അമ്മ കാലങ്ങളായി  പുരുഷാധിപത്യ സമൂഹം നിർമ്മിച്ചെടുത്ത  ശരാശരി മലയാളി സ്ത്രീമനസാണ്, അമ്മയാകുന്ന സ്ത്രീകളുടെ  ഉള്ളിൽ ഉറപ്പിക്കുന്ന ഇങ്ങനെയേ ഒരു സ്ത്രീ ആകാവൂ എന്ന ചിന്തയുടെ ഭാരം  ഉള്ളിൽ പേറുന്നവരുടെ പ്രതിനിധി. 'അമ്മ പറയാതെ പോകുന്ന സത്യങ്ങൾ ആണ് കഥ. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ജീവിതയാത്രയുടെ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുക്കുന്ന ജീവിതം എന്ന നിർമിക്കപ്പെട്ട നുണയെ വരച്ചുകാട്ടുന്ന കഥ.
  
പെസഹാ തിരുന്നാൾ കാല്പാടുകൾ, കല്ലുവെച്ച നുണകൾ, വാരാന്ത്യങ്ങൾ ചതുരംഗം, സുജാത, മുഴുമിക്കാത്ത തിരുരൂപങ്ങൾ ഇങ്ങനെ എത്രയോ കഥകൾ. അഷിത എന്ന എഴുത്തുകാരി മലയാളത്തിൽ ജീവിതത്തിലെ ഏടിൽ ചോര പൊടിയുന്ന വാക്കുകളാൽ എന്നേക്കുമായി കോറിയിട്ട കഥകൾ. 
വളരെ ആഴമേറിയ ജീവിതാനുഭവത്തിന്റെ പൊള്ളുന്ന വാക്കുകളാണ് അഷിതയുടെ കഥകൾ. സ്ത്രീകളുടെ അവസ്ഥ മാത്രമല്ല സമൂഹത്തെ കുറിച്ചുള്ള ധാരണകളെയും സസൂക്ഷ്മം കഥകളിൽ ഉള്കൊള്ളിക്കുന്നു. ശക്തമായ  ജീവിത നിരീക്ഷണം കൊണ്ട് ശ്രദ്ധേയമായ ഒട്ടനവധി കഥകളാൽ ഈ എഴുത്തുമാരി ഇന്നും നമ്മോടൊപ്പം ഒച്ചപ്പാടുണ്ടാകാതെ നടന്നു വരുന്നുണ്ട്. മലയാളം ഉള്ള കാലത്തോളം വായിക്കുന്ന കഥകളായി എന്നും  നമ്മെ പിന്തുടരും.

പിറക്കാതെ...


ഴുതിയെഴുതി കുഴഞ്ഞയീ-
കൈകൾ മുറിച്ചു മാറ്റുന്നു.
മുള്ളുകളില്ലാത്ത പനീർച്ചെടികളിൽ
മണമില്ലാത്ത പൂക്കൾ വിരിയുമെന്നും
ഉപ്പുവറ്റിയ കടലിനായ്
മീനുകൾ സത്യഗ്രഹമിരിക്കുമെന്നും
നേർത്ത സ്വപ്നത്തിൽ
അവ്യക്തചിത്രങ്ങൾ നിഴലിച്ചു.
ലോകമിങ്ങനെ തിരിയുമ്പോൾ
ഓർമ്മകൾ അരിഞ്ഞു മാറ്റിയ
തീരങ്ങളിൽ ഏകാന്തനായ് അലഞ്ഞു,
ഉപ്പുകാറ്റേറ്റ് വിണ്ട പാറകളിൽ
പ്യൂപ്പകൾ ഉരുകിയൊലിച്ചു.
ശ്വാസകോശത്തിൽ കുടുങ്ങിയ ശലഭം
മുറിഞ്ഞ വാക്കായി
കവിതയിൽ പിടഞ്ഞു വീണു.
അറ്റുവീണ കയ്യിൽ
മഷി നിറച്ച തൂലികയും
പാതിമുറിഞ്ഞ കവിതയും
ബാക്കിയായി.
-------------------
മലയാള നാട് വെബ് മാഗസിനിൽ 

Friday, 22 March 2019

ജീവിതത്തിന്റെ ക്ലേശ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലൂടെ

സന്തോഷ് എച്ചിക്കാനത്തിന്റെ കഥകളിലൂടെ


ഒരു വിവരണത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ലാത്ത എഴുത്തുകാരനാണ് സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനം ശ്രദ്ധേയമായ ഒട്ടേറെ കഥകൾ എഴുതി മലയാള കഥാ ലോകത്ത് തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന എഴുത്തുകാരൻ.ഏച്ചിക്കാനത്തിന്റെ കഥകളെ കുറിച്ച് പ്രശസ്ത സാഹിത്യ നിരൂപകൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ പ്രസക്തമാണ്, *"അതിജീവിക്കലാണ് സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കനത്തിനും കഥപറച്ചിൽ, വെറുതെയല്ലാതെ കഥപറയാൻ പുറപ്പെടുന്ന, കഥയിൽ സംഗതി ചേർത്തു, കഥിക്കുന്ന എല്ലാ കഥപറച്ചിലുകാരുടെയും വിധിയും ബാധ്യതയും. ഷെഹ്‌റസാദുമായുള്ള ജനനാന്തരസൗഹൃദം കഥയിലൂടെ ജീവിതത്തിന്റെ ക്ലേശഭൂഖണ്ഡത്തെ, മരണത്തെ, ഭാഷയെ, ശരീരത്തെ, എഴുതപ്പെട്ട കഥകളെ, വ്യവസ്ഥാപിതമായ ആഖ്യാനരീതിയെ എല്ലാം അതിജീവിക്കാൻ സന്തോഷ് ശ്രമിക്കുന്നു. സന്തോഷിന്റെ ഒട്ടേറെ കഥകളിൽ കടന്നുവരുന്ന അതിജീവനം എന്ന പ്രമേയം ഇരട്ടമുഖമാണ്. ഒരേ സമയം അത് ജീവിതത്തിലെയും കലയിലെയും, അതിജീവനെ പറ്റി  സംസാരിക്കുന്നു"* സന്തോഷിന്റെ *ആട്ടം* എന്ന കഥയിൽ തെയ്യം കെട്ടുന്നത് ഇതര സംസ്ഥാന തൊഴിലായയായ ബംഗാളിയാണ് പാമ്പര്യകളുടെ അതിജീവനനും ജീവിതത്തിന്റെ അതിജീവനവും കൂടി കലർന്ന കഥപറച്ചിൽ രാഷ്ട്രീയം കൂടിയാണ്. ഹുവാൻ റൂൾഫോയുടെ പെഡ്രോ പെരാമയിലെ *കൊമാല* എന്ന സങ്കൽപദേശത്തെ മലയാളകരയിലെ ആത്മഹത്യ പ്രവണതയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി എടുത്തപ്പോൾ കഥപറച്ചിൽ എന്നത്  ഒരേ സമയം  അതിജീവനവും ജീവിതം വഴിമുട്ടിനിൽകുന്നവരുടെ സമകാലിക മുഖവുമാണ്. മലയാളത്തിൽ പതിവിൽ നിന്നും വിപരീതമായി മലയാളത്തിൽ കഥ ഒരു ചർച്ചയാകുകഎന്ന പ്രവണതക്ക്  സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനത്തിന്റെ കഥകൾ കാരണമാകുന്നു കൊമാല എന്ന കഥയെ പോലെ തന്നെ ചർച്ചയായ കഥയാണ്  *'ബിരിയാണി'* കഥകൾ വായിച്ച് അതിന്റെ കാണാതലങ്ങൾ തേടി അലയുന്നവരുടെ എണ്ണവും കൂടുന്നു. സമൂഹത്തിൽ വന്ന പുതിയ മാറ്റത്തിന്റെ അലയൊലി അതിൽ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ട്. അത് കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ജാതി, മതം, എഴുത്തുകാരന്റെ ജാതി, മതം, പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ നിലപാടുകൾ,  ഇതൊക്കെ കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ച് കണ്ടുത്തുന്ന തുണ്ടുകൾ വെച്ച് വായിക്കുക എന്നത് ഒരു കഥയെ സംബന്ധിച്ച്, അതും സാഹിത്യത്തിൽ ഒട്ടും ഭൂഷണമല്ല. 
കലന്തൻ ഹാജി എന്ന എണ്‍പത് കടന്ന മുസ്‌ലിം വൃദ്ധന്റെ വീട്ടിൽ നടന്ന ഒരു സൽക്കാരവും അവിടെ നിത്യ ജോലിക്ക് വന്ന ഗോപാൽ യാദവ് എന്ന ബീഹാറിയുമാണ് കഥയുടെ കാതൽ എങ്കിലും കഥയിലെ സ്ഥലാഖ്യാനവും, വിശപ്പും, രണ്ടിങ്ങളിലെ സാമൂഹികവസ്ഥയും, ഭക്ഷണ ധൂര്‍ത്തും,  പട്ടിണി മരണവും, ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടത് തന്നെയാണ്. അവിടെയാണ് 'ബിരിയാണി' എന്ന കഥയുടെ പ്രസക്തി.  സന്തോഷിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച കഥയിതാണോ ഇത് രണ്ടും എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയും, എന്ന് കരുതി ഇത് നല്ല കഥയല്ലാതാകുന്നുമില്ല .  കാരണം അതിനേക്കാൾ മികച്ച കഥകൾ സന്തോഷ് തന്നെ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.  ഗോപാൽ യാദവും കലന്തൻ ഹാജിയുടെ നമ്മുടെ സാമൂഹികാവസ്ഥയുടെ പ്രതീകങ്ങൾ ആണ്. ബിരിയാണി ഇന് സർവ്വസാധാരണമായ ഒരു ഭക്ഷണമായതിനാൽ നമുക്കത് ഒരു സംഭവം അല്ലാതിരിക്കാം എന്നാൽ ആംബുലൻസ് വിളിക്കാൻ കാശില്ലാത്തതിനാൽ ഭാര്യയുടെ ശവശരീരം താങ്ങി കിലോ മീറ്ററോളം നടക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരൻ വസിക്കുന്ന ഇന്ത്യയിൽ വിലകൂടിയ ബസുമതി അരി പ്രതീകമാകുന്നത് ഒരത്ഭുതമല്ല. 

*"എന്നെ തിന്നുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ മരണം വരെ എന്തൊരേകാന്തതയായിരിക്കും നീ അനുഭവിക്കുക"*  സന്തോഷിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച കഥകളിലൊന്നായ *ഉഭയജീവിതം* വ്യത്യസ്തവും ആഖ്യാന ഭംഗികൊണ്ട് നമ്മെ വിസ്മയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. ഒരു തവളയും നീർക്കോലിയും ആണ് കഥയിൽ ആകെയുള്ള കഥാപാത്രങ്ങൾ ചില പ്രകൃതി നിയമങ്ങൾ ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് അതിന്റെ നേർ വിപരീതമായി സംഭവിക്കുന്ന കഥയുടെ ക്ളൈമാക്സ്. *" ശരീരത്തിന്റെ പകുതിയോളം നീരൊഴുക്കിന്റെ ഇളം ചൂടിൽ ഇറക്കിവെച്ചു സാമാന്യം വലിപ്പമുള്ള ഒരു  തവള നനഞ്ഞ പുൽനാമ്പുകൾക്കിടയിലൂടെ ശൈത്യകാലാരംഭത്തിലെ ആകാശത്തെ നോക്കുകയായിരുന്നു"* കഥയുടെ ഈ തുടക്കം മുതൽ നമ്മെ കഥയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. മലയാളത്തിലെ 
മികച്ച കഥകളെ തെരെഞ്ഞെടുത്തത് അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന കഥയാണ് ഉഭയജീവിതം 

*ഉടലുകൾ വിഭവസമൃദ്ധിയിൽ*  ഉപഭോഗസംസ്കാരം ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായ ലോകത്തിന്റെ ചില നേർ ചിത്രങ്ങളാണ് കഥ രുഗ്മിണി തന്നില്നിനും ആത്മാവിന് ഭാമ എന്ന് പേരിട്ടു നടത്തുന്ന സംവാദം സമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീകൾ നടത്തുന്ന ആത്മഭാഷണം ആണ് അവർക്കെവിടെയും തുറന്നു  പറയാൻ ആകാത്ത അവസ്ഥകളെ ഇത്തരം സംവാദങ്ങളിലൂടെ അവതരിപികുന്നു സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ ഒരു പെപ്സിയുടെ പേരിൽ ഉടൽ പരിശോധനാ വിധേയമാകേണ്ടിവരുമ്പോൾ സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത ഇടങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് നഷ്ടമാകുന്നത്പലതാണ് ഉടലുകൾ അത്രയും വിഭവങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമാണ്

*കീറ്* ഒറ്റ വാക്കിൽ ഒരു എത്രകണ്ട് സ്ത്രീയെ അടിച്ചിരുത്താം എന്ന് ഈ ഒരൊറ്റ പദം കൊണ്ട് കഥയിൽ വിരിക്കുന്നു *"കീറ് എന്ന വാക്ക് മുകുന്ദന്റെ വായിൽ നിന്നും വീണതും നെടുനീളത്തിൽ വെട്ടിക്കീറിയ ശരീരവുമായി ഒരു സ്ത്രീ അലമുറയിടുന്നത് ഞാൻ കേട്ട്"* വല്ലാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന കഥ 



പറയാൻ ഒട്ടനവധി കഥകൾ ഉണ്ട് ഒറ്റവാതിൽ, ചരമകോളം, പന്തിഭോജനം, ബേബീസ് ബ്രെത്ത്, ഒരു ചിത്രകഥയിലെ നായാട്ടുകാർ, വംശാവലി, ദിനോസറിന്റെ മുട്ട... മികച്ച കഥകളുടെ നീണ്ട നിരതന്നെയുണ്ട്. ചെറുകഥാ ലോകത്തേ ഉടലും ഉയിരുമാണ് സന്തോഷ് ഏച്ചിക്കാനത്തിന്റെ കഥകൾ.
----------------------------------------------

കണ്ണാടി ഓൺ ലൈൻ മാഗസിനിൽ 22/03/2019 ൽ 

Tuesday, 19 March 2019

എസ്‌കെ പൊറ്റെക്കാടിന്റെ കഥകളുടെ സൗന്ദര്യം

മലയാള ചെറുകഥയുടെ സ്ഥലപശ്ചാത്തലത്തെ  കേരളത്തിന് പുറത്തേക്കും ഇന്ത്യക്കു പുറത്തേക്കും കൊണ്ടുപോയ എഴുത്തുകാരനാണ് എസ്‌കെ, വിശപ്പും ദാരിദ്ര്യവും എസ്കെയുടെ കഥകളിൽ പലതിലും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതായി കാണാം. ദുരിതം പേറുന്നവന്റെ നീതിക്കൊപ്പമാണ് എസ്കെയുടെ കഥകളും സഞ്ചരിക്കാറ്. നൂറ്റി എഴുപതിലധികം കഥകൾ എഴുതിയ പൊറ്റക്കാടിന്റെ  ഏതു കഥകൾ എടുക്കും എന്ന സംശയം ഉള്ളിൽ പിടക്കുന്നു. 
നിശാഗന്ധി എന്ന കഥയുടെ കെട്ടുറപ്പ്, ലാളിത്യം എത്ര സുന്ദരം. ദിവസവും തന്റെ കാമുകിയെ രാത്രിയിൽ രഹസ്യമായി നിരീക്ഷിക്കുന്ന കാമുകൻ, കാണാൻ ചെന്നിരുന്നു ആ പൊന്തക്കാട്ടിൽ നിന്നും ഉഗ്രവിഷമുള്ള മൂർഖനെ പിടിച്ചപ്പോൾ അത്രയും കാലം താൻ ഇരുട്ടിൽ ഒളിച്ചിരുന്നപൊന്തക്കാട്  വിഷമുള്ള  മൂർഖൻറെ കൂടി ഉണ്ടായിരുന്ന ഇടമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയുന്ന ഒരിക്കലും അവൾ അറിയാത്ത തൻറെ പ്രണയം ഇത്രയും കാലം ഈ പൊന്തക്കാട്ടിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന് അവളെ വീക്ഷിച്ചിരുന്നതെന്നു നാട്ടുകാർ തല്ലിക്കൊന്ന പാമ്പിനെ നോക്കി അയാൾ നെടുവീർപ്പിടുന്നുണ്ട്.  ഘടനയുടെ പ്രത്യേകതയാൽ  കൊണ്ട് സമ്പുഷ്ടമാണ് ഈ കഥ. 

കഥകളിൽ പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂപ്രദേശ പ്രത്യേകതകൾ വളരെ വിശദമായി കഥകളിൽ ചേർത്തുവെക്കുമ്പോൾ  തന്റേതായ ഒരു സവിശേഷ രീതി സ്വീകരിക്കാറുണ്ട്. അതോടൊപ്പം കഥയിൽ ജീവിതത്തിന്റെ  തീക്ഷ്ണമായ അവസ്ഥയും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നത് കാണാം *ഇൻപെക്ഷൻ* എന്ന കഥ അത്തരത്തിൽ ജീവിതത്തിന്റെ പച്ചയായ രേഖപ്പെടുത്തലാണ്. ഒരു ഭൂപ്രകൃതിയെയും അവിടുത്തെ വിദ്യാലയവും കഥയിൽ വരച്ചു വെക്കുമ്പോൾ ഇന്സ്പെക്ഷന്  സ്‌കൂളിലേക്ക് ഇൻസ്‌പെക്ടർ വരുമ്പോൾ ഒരധ്യാപകൻ നേരിടുന്ന ജീവിത പ്രതിസന്ധികൾ വിശപ്പിനോട് ചേർത്ത് പറയുമ്പോൾ ഈ കഥയിലെ അപ്പുണ്ണിമാസ്റ്റർ എക്കാലത്തും മറക്കാൻ ആകാത്ത കഥാപാത്രമാണ്, വിശന്നു കണ്ണിൽ നിന്നും തീപാറുമ്പോൾ ഇന്സ്പെക്ഷന് വന്ന ഇൻസ്പെക്ടർക്ക് മുന്നിൽ വിശന്ന മനസ്സിൽ നിന്നും വരുന്ന ഒരധ്യാപകന്റെ കുട്ടികളോടുള്ള ചോദ്യം "കാണ്ടാമൃഗത്തിനു ഇക്കുറി  എന്ത് ഗ്രാന്റ് കിട്ടും?" എന്നാണ്.  സാമൂഹിക യാഥാർഥ്യങ്ങൾ കാണാതെ പോകുന്നവായുടെ മുന്നിലേക്കുള്ള ശക്തമായ ചോദ്യമാണത്. ജീവിതം നിരന്തരം വിശപ്പിനോട് പൊരുതുന്ന അധ്യാപകന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും പറിച്ചെടുത്ത ഏടാണ് ഇൻസ്‌പെക്ഷൻ എന്ന കഥ. 
പൊറ്റെക്കാട് കഥകളിൽ ദേശം എന്നത് ഒരു പ്രധാന ഘടകമാണ്. കുടക് എന്ന ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ  പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ കഥയാണ് *പുള്ളിമാൻ* മഞ്ഞിൽ മൂടി കിടക്കുന്ന കുടക് പച്ച പൂത്തു  നിൽക്കുന്ന കാടുകൾ എന്നിങ്ങനെ പ്രകൃതിയുടെ നന്നായി വരക്കുന്നു. തെരുവ്  സർക്കസുകാരുടെ ജീവിതം ഒരു കാലത്തേ നമ്മുടെ നാടിൻറെ ജീവിതചിത്രം ആയിരുന്നു, ഒരേ സമയം കലാകാരനാകുകയും ഒപ്പം ജീവിതാന്വേഷണം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് തെരുവ് സർക്കസ്സുകാരുടെ ജീവിതവും അത് കാണാൻ വരുന്നവരുടെ മാനസികാവസ്ഥയും വരച്ചുകാട്ടുന്ന കഥയാണ് *കലാകാരൻ* നിശാഗന്ധിയിൽ പ്രണയം പ്രധാനമെങ്കിലും പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രമായ  വിവിധ ഭാവങ്ങളിലൂടെ കഥയാണ് കാട്ടുചെമ്പകം, ഏഴിലംപാല, പ്രേമലേഖനം,  പുള്ളിമാൻ   സ്ത്രീ, ക്വഹേരി, കടവുതോണി തുടങ്ങി നിഫാവധി കഥകൾ പ്രണയം വരുത്തിയ നഷ്ടത്തിന്റെ വേദനകളും പകയും ഒക്കെ നിറഞ്ഞ കഥകളും  എസ്കെയുടേതായി ഉണ്ട്. റഷിയ, വിജയം പോലുള്ള  കഥകളിൽ ഈ രീതിയിൽ വിഷയമായിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ എസ്കെയുടെ കഥകളെ കുറിച്ച് എഴുതുക ഇന്നത്തെ ഏറെ പ്രയത്നം ഉള്ള കാര്യമാണ് ഓരോ കഥയും ഓരോ ലോകം തുറക്കുമ്പോൾ അത്രത്തോളം എത്താൻ ആകാതെ നിന്നുപോകുന്നു എഴുത്ത്.  എസ്‌കെയെ വായിക്കാൻ ഒരുപാട് തലങ്ങൾ ഉണ്ട് സഞ്ചാരസാഹിത്യത്തെ ജനമനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ അദ്ദേഹം നൽകിയ സംഭാവനകൾ ചെറുതല്ല, കെ എസ രവികുമാറിന്റെ നിരീക്ഷണം ഈവിടെ കുറിക്കുന്നു. "എസ്കെയുടെ ചെറുകഥകൾ രസനീയമാക്കിയത് കഥയുടെ ഓരോ പടവിലും വാക്കിലും വാക്യത്തിലും കല്പനയിലും വിവരണത്തിലും സംഭാഷണത്തിലും കഥാപാത്രാവതരണത്തിലും പരിണാമസന്ധികളിലും കഥാന്ത്യങ്ങളിലുമെല്ലാം ആഹ്ലാദത്തിന്റെയും വിസ്മയത്തിന്റെയും ഉദ്വേഗത്തിന്റെയും സാധ്യതകൾ  പകർന്ന ആഖ്യാനങ്ങൾകൊണ്ടാണ്"   ഇങ്ങനെ കഥാലോകത്ത് മലയാളത്തിന് മികച്ച സംഭാവനകൾ നൽകിയ എഴുത്തുകാരനാണ്  എസ്‌കെ പൊറ്റെക്കാട്.