Wednesday, 18 March 2015

മരണം ഒരു ഭൂകമ്പമാണ്

കവിത












റന്നുയരാൻ 
കൊതിച്ചതായിരുന്നു 
 
ആരും 
നിയന്ത്രിക്കാനില്ലാതെ 
ഉല്ലസിക്കാൻ. 
 
പെണ്ണെന്ന 
പേര് വീണതും 
എല്ലാ കൊതികളും 
അടുപ്പിൽ 
തിളച്ചു പൊന്തി. 
 
നൂറു ഡിഗ്രിയിൽ 
തിളച്ച മനസും 
അത്ര തന്നെ 
വെന്ത ശരീരവും 
നിനക്കിന്ന് 
സങ്കടത്തിന്റെ 
അത്താണി, 
പ്രാർത്ഥനയുടെ 
ചന്ദനത്തിരി,
 
സത്യത്തിൽ
മഞ്ഞു മലപോലെയുള്ള 
എന്റെ യീ കിടപ്പിൽ
നീ കരയുകയാണോ?
അതോ?
 
എന്റെയീ 
കിടപ്പ് 
നീയൊരു 
ഭൂകമ്പമായി  
ഞെട്ടിക്കുമ്പോൾ 
നിന്റെ
നിയന്ത്രണ രേഖ 
എനിക്കിനി മുറിക്കാം
 
എനിക്കിനി
പറക്കാം
ആകാശത്തിനും
ഭൂമിക്കുമിടയിൽ
ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ട
രാജ്യത്ത്
ഇനി ഞാൻ 
അംഗനയല്ല...
 
 
പറന്നുയരാൻ 
കൊതിച്ചതായിരുന്ന ഞാൻ 
ആരും 
നിയന്ത്രിക്കാനില്ലാത്ത 
ഇവിടെ ഉല്ലസിക്കും.
*********************